Putevi u naselju gori nego pre 50 godina

Naselje Rudnik, tj. gornji delovi gornjomilanovačke varošice, decenijama nadaleko poznatog odmarališta i lečilišta u Srbiji – kao vazdušna banja na istoimenoj planini inače prva proglašena na teritoriji bivše velike države (još davne 1922) – kao da su potpuno zaboravljeni kada je u pitanju putna infrastruktura.

Naime, sem određenih minimalnih, reklo bi se, kozmetičkih korekcija sa nasutim šljunkom pre nekoliko godina, a što meštanima zapravo pravi još veću štetu, kada je putem prema staroj rudničkoj Šumskoj kući (jednom od zaštitnih znakova najviše šumadijske planine) prolazila, prema svedočenjima upućenih Rudničana, svita vladajućih tzv. glavešina i budžovana, sistemskog rešenja nema, a pojedini putevi nalaze se u bezmalo gorem stanju nego pre ravno 50 godina!

Posebno se izdvaja loše stanje ulice Prve šumadijske brigade, kojom se od Rudarske ulice skreće prema vrhovima Rudnika i dalje ex Šumskoj kući, a koja je godinama i decenijama ruinirana zbog šlepera i kamiona koji vukući drva ostavljaju vozačima, prolaznicima, uključujući i decu, ogromne rupe, odnosno brazde veoma opasne, u koje praktično vozilo kada bi upalo, teško da bi moglo izaći.

Međutim, ni ulica Orlovića Pavla nije u mnogo boljem stanju. Sve je razrovano i jača kiša ili sneg da padnu, problemi se samo dodatno usložnjavaju i iz godine u godinu stanje postaje gore.

Jedna meštanka seća se vremena kada je u tom delu pre pet decenija poslednji put urađen asfalt, pre nego što je na Rudnik došao komunistički funkcioner iz tadašnjeg rukovodstva Srbije, Draža Marković.

– Tada sam bila mala, negde 1975. ili 1976. godine, neverovatno je da od tada nije bilo ozbiljnih poduhvata da se reši pitanje puteva. Jedni kažu „nismo mi nadležni već Srbijašume“, drugi opet prebacuju odgovornost na Opštinu i tako sve ukrug. Ne znam zašto je to toliki problem, život je postao umnogome otežan, a utisci su malo je reći razočaravajući – napomenula je ona.

Dodaje da su stanovnici gornjih delova varošice, vikendaši i drugi pisali i pisali nadležnima, a da praktično nikada nikakvog odgovora nije bilo.

– Koliko je samo postova na mrežama o putevima na Rudniku i dan-danas, pisanja žalbi i sl.? Nema reakcije od vladajućih u opštini. To je jedna neozbiljnost, zanemarivanje i ignorisanje urgentnih potreba stanovništva.

Kako je u blizini i poznato dečje odmaralište „Rudnik“ koje pohode deca širom Srbije, a koja pomenutim putevima šetaju, postavlja se pitanje dokle taj nemar ide, da li i deca koja bi trebalo da uživaju u odmoru, čarima prirode i šuma, treba da nailaze na razvaline kao na nešto tekuće i sasvim normalno.

Ogromne reklame za budući rudnički Vizitorski centar, kao i otvaranje bazena pre četiri godine (2022), jeste nešto što se može pohvaliti, ali ovde se ipak radi o osnovnim stvarima.

Kada je posredi bila namera čelnika opštinske uprave iz Gornjeg Milanovca da pokažu kako „kad ubace u petu“ za njih nema prepreka, lako se bila demonstrirala odlučnost da se zadovolje potrebe meštana Rudnika i svi su očekivali da, nesumnjivo veliki i korisni poduhvat izgradnje bazena i budućeg Vizitorskog centra, ne bude i mrtvo slovo na papiru za neke daleko nužnije i korisnije radove, koji apsolutno ne mogu da čekaju.

Međutim, sada je jasno da je i ono zrno poverenja stanovnika, barem u naselju i prema ex Šumskoj kući, iznevereno i skroz izigrano.

______________________________________________________________